English French German Italian Portuguese Russian Spanish
تكمله |The Sequel
نوشته شده توسط نقل از : کتاب سلوک روحی (عرفان و تصوف) اثر مسعود رضا مدرسی چهاردهی– هندوستان – دهلی نو سال 2011- Arshia Publication   
چهارشنبه ، 22 مرداد 1393 ، 18:18

شماره مقاله 26

براى فهم بهتر مطالب كتاب مى ‏باید جدولى رسم نمود كه شامل 3 ستونِ اصلى باشد :

1 - سرمایه‏ هاى سلوك

2 - ابزارهاى سلوك كه شامل ذكر - فكر (صورت فكریه) - حبس نَفَس و نشست‏ها مى ‏باشد.

3 - لوازم سلوك كه لازمه كارند همچون تغذیه - خواب - استحمام (غسل) .

آنگاه باید دو رشته از مطالب به جدول فوق اضافه نمود :

1 - انواع ریاضت - تمركز - چله (اربعین) - روزه سكوت - روزه وصال - مهار ارتعاش و مباحثى از این دست .

2 - حالات سلوك - آفات سلوك - توانایى‏هاى سالك - جذبه در سلوك و نتیجه سلوك .

 

آنگاه به اهمیت خیال در سلوك توجه نموده و متذكرِ تفاوت‏هاى سلوكِ حقیقى با سلوك مرسوم گشت .

لذا كتاب را مى‏توان به 5 شاخه كه هر كدام شامل چند فصل است تقسیم نمود و مباحث دیگر را در جنبِ این 5 تقسیم قرار داد .

بارى اگر نویسنده بخواهد حق مطلب را ادا كند مى‏باید در رابطه با هر فصل كتابى مستقل بنگارد .

به عنوانِ مثال در فصل ذكر مطلب تا آنجا كه امكان داشت مختصر گشت بى‏آنكه از ارائه مطالب اصلى پرهیز شده باشد ،اما گفتنى است كه برخى از مكاتب ذكر را به رنگِ نقره‏اى و سپس به رنگِ طلایى در نظر مى ‏گیرند و یا اذكارى چون انا هو را به كار مى‏گیرند كه انا بر چشم كوبیده و هو بر قلب و از خطراتِ این نحوه از ذكر ،خودبینى و غرور است .

در پایان ذكر سه نكته ضرورى است :

اول - آنكه در سلوكِ روحى وجودِ استاد ضرورى است .

دوم - مراقبت را باید از دم (دم و بازدم) [یك دوره تنفس‏] شروع نمود كه یك دم چند ثانیه است و تعدادِ ثانیه‏ها به تفاوتِ اشخاص مختلف است .

چون آدمى غافل مى‏شود و از یاد مى‏برد توجه و مراقبت از یادِ خدا را (ذكر خدا) لذا باید هر وقت متوجه و متذكر گشت به اندازه یك نَفَس از یادِ خدا غفلت نَوَرزَد و بتدریج به تعدادِ نَفَس‏هایى كه با یاد خدا همراه است بیافزاید تا به ذكرِ دوام دست یابد .

سوم - سلوكِ روحى لطف و عطیه الاهى است و بالاترینِ نعمت‏ها است و باید دانست كه سلوك پایان ندارد ،خدا نهایت ندارد لذا راهِ خدا پایان ندارد آدمى تا عمر دارد تكلیف به راه رفتن در طریقِ خودسازى و كمال دارد .

میرم از خود به امیدى كه به تو زنده شوم‏

زنده هم گر نشوم مرگِ ز خود بس باشد

کتاب سلوک روحی

مسعود رضا مدرسی چهاردهی