من بنده عاصيم رضاى تو كجا است

شماره مقاله 455

.  66 من بنده عاصيم رضاى تو كجا است

تاريك دلم نور صفاى تو كجا است

ما را تو بهشت اگر به طاعت بخشى

اين بيع بود لطف و عطاى تو كجا است

تاريكدل به سكون كاف عربى تا يك كلمه به نظر آيد و سر هم نوشته شود صفت مقدم بر موصوف است .صفاى تو يعنى صفائى كه تو بر دل بنده ‏ات بياندازى به سبب نظر رضا و لطف كه به او داشته ‏باشى به عنوان كرم خدائى ، نه صفاى وجود خودت زيرا جسارت است از خدا طلب صفا نمودن صفا عطف است بر نور و در ميانه واو عاطفه هست كه براى وزن شعر بر زبان نمى ‏آيد ضمه راء نور كاشف از واو است اما در همه نسخه‏ ها واو نوشته نشده مگر در نسخه نيكلا و نسخه وينت فليد.

***

نویسنده: عباس كيوان قزويني

رباعیات خیام

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *