www.razdar.com

 

 

 

تذکرِ مسعود رضا مدرسی چهاردهی

هو

     این ناچیز سال 1360 خورشیدی نزد پدر روحانی و جسمانی ­ام شادروان نورالدین چهاردهی مشرف به فقر الی اللّه گشته و بنابه حکم صادره از حضرتش به تاریخ جمعه 1371/11/30 خورشیدی موظف به ارشاد و دستگیری طالبان راه حق و حقیقت و انتشار آثار معظم له و استاد معظم ایشان حکیم عباس کیوان قزوینی شدم[1].

در طی سال های 1386-1387 خورشیدی با شدت یافتن هجمۀ مسندنشینان و دشمنی های ناجوانمردانۀ دشمنان شادروان پدرم و حکیم عباس کیوان قزوینی ، مرگ را بر تسلیم یا سازش به خواسته های ایشان ترجیح داده آمادۀ جانسپاری گشته مسئولیتهای مذکور را طی حکمی به برادر روحانی و جسمانی ام آقای حمید رضا مدرسی چهاردهی واگذار نمودم.

     اینک جناب ایشان را از تمامی مسئولیت های ذکر شده معاف نموده و وجود گرامی شان همچون دیگر سالکان این مکتب فاقد هر گونه منصب و سِمَتی می باشد .

     طالبان و سالکان راه حق و حقیقت بدانند که غیر از این ناچیز هیچکس مجاز به ارشاد و دستگیری و انتشار آثار فوق الذکر از طرف شادروان پدرم نبوده و آنانی که خود را از طرف شادروان پدرم و نیز از جانب این ناچیز مجاز به ارشاد و دستگیری و تعلیم و تدریس معرفی نمایند فاقد صلاحیت و کذّاب می باشند .

     سلوک روحی خلوت با خود و مبارزه با هوا و هوسها و شکستن طلسم آرزوهاست، امریست عدمی که قابل مؤسسه و ناظم داشتن نیست .

مکتب شادروان نورالدین چهاردهی مکتب عشق و محبت است که برگرفته و مدد یافته از اندیشه ها و باطن روشنگر حکیم عباس کیوان قزوینی و  روشنایی یافته از پرتوِ انوار روحی ایشان است.

طالب راه برای سلوکِ روحی در این مکتب که کوتاهترین راهِ بدون واسطه برای دستیابی به کمال انسانی و باریابی به محضر کبریایی است می بایست نزد راهنمای مکتب تعلیم یافته تا هفت مرتبۀ ذکر قلبی را در تمامی اجزای سر و بدنش ترسیم (مُهر) نموده و مهیّای سلوک مغزی شود و به الطاف الهیه از خود گسسته کامیاب به انسلاخ های پیاپی و خلع بدن شود.

گفتم که الف گفت دگر هیچ مگوی

                                               در خانه اگر کس است یک حرف بس است

    

راهنمای مکتب تصوف انفرادی

فقیر مسعود رضا مدرسی چهاردهی

سوم آذرماه 1401 خورشیدی


[1] . این حکم تحت عنوان تذکر  در پایان کتاب  شرح حال ابوسعید ابوالخیر اثر حکیم عباس کیوان قزوینی که  با مقدمۀ نورالدین چهاردهی  توسط  نشر­­­ آفرینش در تهران به  سال 1399 خورشیدی به چاپ دوم رسیده، آورده شده است.